ครั้งหนึ่งที่เลโค๊ะ (เล่าสู่กันฟัง)

เมื่อฤดูฝนครั้งที่ผ่านมา ข้าพเจ้าได้เดินทางไปที่หมู่บ้านเลโค๊ะ ตำบลแม่ตื่น อ.แม่ระมาด จ.ตาก ด้วยรถจักรยานยต์เพื่อนร่วมชะตากรรม เพื่อไปติดตามงานที่ศูนย์เด็กเล็กบ้านแลโค๊ะ ระหว่างต้องเจอกับเส้นทางที่แสนจะยากลำบาก เพราะเป็นช่วงฤดูฝน ทำให้ทางซึงเป็นทางดินที่ชาวบ้านขุดกันเองแฉะและบางที่เป็นหลุมเป็นบ่อ เนื่องมาจากรถจักรยานยนต์ที่วิ่งไปมา และยังเจอฝนอีกเป็นระยะๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้าท้อใจแต่อย่างใด เพราะด้วยภาระหน้าที่และด้วยความที่อยากจะไปเยี่ยมเด็กที่กำลังรอให้เราไปหาอยู่ด้วยแล้วข้าพเจ้าจึงไม่อาจถอยกลับได้ ข้าพเจ้าได้เดินทางต่อไปเรี่อยๆ จนถึงจุดหมายประมาณ 18.15 นาฬกา และได้เข้าพักที่บ้านของชาวบ้านร่วมรับประทานอาหารเย็นที่เจ้าของบ้านจัดทำให้ ด้วยความที่เราเหน็ดเหนื่อยกับการเดินทาง จึงทำให้กินข้าวหมดไปเยอะกว่าทุกๆครั้ง และในคืนนั้นเราก็หลับไหลไปด้วยความอ่อนเพลีย เพื่อเก็บแรงและไปหาเด็กในวันรุ่งขึ้น …………….

 

6 ความเห็น »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. สวัสดี บรรยากาศสวยดี

  2. หวัดดี
    วิวสวยเน๊าะ!น่าไปเที่ยวจังจะต้องรับหรือเปล่าเน๊าะ
    คนอยากรู้จัก

  3. หวัดดี
    วิวสวยเน๊าะ!น่าไปเที่ยวจังจะต้องรับหรือเปล่าเน๊าะ
    คนอยากรู้จัก

    oh!ส่งยากที่สุดในโลกเลยblogนี้
    my god!

  4. อยากไปร่วมชะตากรรมด้วยเมื่อไรก็บอกนะ ยินดีจะเป็นไกด์พาเที่ยว
    ขออภัยในความไม่สะดวก เพราะยังเป็นมือใหม่หัดขับอยู่ครับ

  5. สู้ๆๆๆๆๆ

  6. อันนี้ถือว่าดีนะครับ ถ้าไปอีกเสายหนึ่งที่เป็นเขตติดต่อหมู่8ห้วยสินา อันนั้นแหละประมาณว่า หอบจัดเลยละ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.
Entries และ ข้อคิดเห็น feeds.

%d bloggers like this: